ژئوتکستایل های مدرن معمولاً از پلیمرهای مصنوعی مانند پلی پروپیلن ها، پلی استرها، پلی اتیلن ها و پلی آمیدها تولید می شوند که تحت فرآیندهای بیولوژیکی و شیمیایی تجزیه نمی شوند. این فرآیند، آنها را در ساخت و ساز و نگهداری راه ها مفید می کند. دامنه کاربرد این پارچه ها در زمینه مهندسی بسیار گسترده است.
ژئوتکستایل کرجترکیب این دو با هم اغلب در کاربردهای مختلفی استفاده می شود. در ساخت و ساز دفن زباله، معمولاً از یک سیستم لاینر کامپوزیتی متشکل از یک لایه ژئوممبران، یک لاینر خاک رس ژئوسنتتیک (GCL) و یک لایه ژئوتکستایل استفاده می شود. عایق ژئوممبران به عنوان یک مانع برای جلوگیری از آلودگی خاک و آب های زیرزمینی عمل می کند. لایه GCL با جذب مایعات و متورم شدن برای ایجاد مهر و موم محکم، محافظت بیشتری را فراهم می کند. لایه ژئوتکستایل، در عین حال، خواص فیلتراسیون و زه کشی را فراهم می کند و از ایجاد آن جلوگیری می کند. فشاری که می تواند به لایه های ژئوممبران یا GCL آسیب برساند. در ساخت و ساز جاده، ژئوتکستایل ها اغلب برای تثبیت خاک و جلوگیری از فرسایش و ژئوممبران ها برای عایق بندی سیستم های زه کشی و حفظ رسوب استفاده می شوند. این مواد در کنار هم راه حلی بادوام و طولانی مدت برای حفظ جاده ها و جلوگیری از آسیب های زیست محیطی ارائه می دهند.